Najlepszy nawóz pod truskawki dostarcza zwiększoną dawkę potasu w okresie owocowania, uzupełnioną fosforem i borem podczas kwitnienia oraz zrównoważonym nawożeniem NPK przy sadzeniu i po zbiorach. Dawki azotu zależą od terminu uprawy: w pierwszym roku to 30-60 g na metr kwadratowy, a w drugim oraz trzecim roku wynoszą 40-50 kg N/ha, zgodnie z wytycznymi Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa. Dobrze sprawdza się łączenie nawozów mineralnych z organicznymi, takimi jak kompost, obornik, gnojówka z pokrzywy czy nawóz drożdżowy. Płynne nawozy fermentowane zawsze rozcieńcza się przed zastosowaniem. Rośliny źle reagują na nadmiar azotu, świeży obornik oraz zbyt wysokie dawki potasu, które ograniczają pobieranie wapnia i magnezu.
Jaki nawóz pod truskawki wpływa na obfite owocowanie?
Nawóz z wysoką zawartością potasu (K) wywiera kluczowy wpływ na obfite i wartościowe plony truskawek. Potas wspomaga transport cukrów do owoców, co przyczynia się do ich większej masy oraz wydłuża trwałość. W efekcie owoce są bardziej odporne na uszkodzenia podczas przechowywania i przewozu.Fosfor odgrywa ważną rolę w formowaniu pąków kwiatowych i rozwoju korzeni, co skutkuje większą liczbą owoców. Z kolei wapń zwiększa jędrność miąższu i zapobiega wysychaniu szypułek; jego brak może prowadzić do deformacji owoców. Magnez ułatwia fotosyntezę, dostarczając energię niezbędną do prawidłowego wzrostu owoców. Natomiast nadmiar azotu w czasie owocowania zamiast pomagać, szkodzi, powoduje bujny rozwój liści kosztem tworzenia i dojrzewania owoców, a także sprzyja ich gnilnej degradacji.
| Temat | Najważniejsze informacje |
|---|---|
| Nawóz pod truskawki | Nawóz bogaty w potas wspiera obfite, trwałe owoce; fosfor wspomaga pąki i korzenie; wapń zwiększa jędrność i zapobiega deformacji; magnez wspomaga fotosyntezę; nadmiar azotu szkodzi owocom. |
| Wybór nawozu organicznego czy mineralnego | Najlepsze jest połączenie nawozów organicznych (poprawa gleby, wolne uwalnianie składników) i mineralnych (precyzyjne dawki, zwłaszcza potasu). W uprawach przydomowych często wystarczy organiczne, w towarowych mineralne rozpuszczalne. |
| Kiedy nawozić truskawki | Cztery razy w sezonie: wiosną (azot, rozwój liści), podczas kwitnienia (fosfor, bor, mniej azotu, potas), podczas dojrzewania (potas, wapń, twardość miąższu), po zbiorach (azot, fosfor, potas, regeneracja). |
| Naturalny domowy nawóz | Domowe nawozy z drożdży, gnojówki, skór bananów i fusów z kawy dostarczają N, P, K. Stosować jako uzupełnienie, rozcieńczać gnojówki, efekty widoczne po tygodniach, warto rotować preparaty. |
| Obornik i popiół drzewny pod truskawki | Obornik kompostowany stosować z umiarem, nie świeży bezpośrednio przy korzeniach. Popiół to źródło potasu i wapnia, ale podnosi pH, dawkować ostrożnie na kwaśnych glebach. Zalecana analiza gleby przed użyciem. |
| Fertygacja i nawożenie dolistne | Fertygacja to podawanie nawozów w wodzie nawadniającej przy stałej wilgotności; nawożenie dolistne uzupełnia składniki bezpośrednio na liście, efektywne zwłaszcza wapń. Wapń i fosfor przechowuje się oddzielnie, potas rośnie podczas owocowania. |
| Objawy niedoborów składników | Niedobór azotu: małe, żółknące liście z pomarańczowo-czerwonym odcieniem, hamowanie wzrostu. Brak potasu: czerwono-brunatne przebarwienia na brzegach liści, mały zielony trójkąt u nasady. Niedobór wapnia: zmarznięte wierzchołki liści, pomarszczone liście, zniekształcone owoce. |
Wybrać nawóz organiczny czy mineralny do truskawek?
Do uprawy truskawek najlepiej sprawdza się połączenie nawozów organicznych i mineralnych, ponieważ każdy z nich pełni odmienną, ale równie istotną funkcję. Organiczne nawozy, takie jak kompost czy przefermentowane gnojówki roślinne, poprawiają strukturę gleby i stopniowo uwalniają składniki odżywcze, dlatego warto stosować je przed sadzeniem lub jako uzupełnienie w trakcie sezonu. Z kolei nawozy mineralne umożliwiają precyzyjne dostarczanie konkretnych pierwiastków, na przykład potasu, który jest kluczowy podczas owocowania, a jednocześnie nie powodują nadmiaru azotu. W przydomowych uprawach często wystarczy nawożenie organiczne, zwłaszcza gdy gleba jest odpowiednio przygotowana, natomiast na plantacjach towarowych chętniej korzysta się z mineralnych nawozów rozpuszczalnych w wodzie, które aplikuje się wraz z systemem nawadniania. Decyzja o wyborze rodzaju nawożenia zależy od różnych czynników, takich jak wielkość uprawy, zawartość próchnicy w glebie oraz możliwość precyzyjnego dostosowania dawek nawozów w poszczególnych fazach rozwoju truskawek.
Jakie są zalecane dawki nawozów dla intensywnego wzrostu?
Zalecane ilości azotu dla truskawek różnią się w zależności od momentu sadzenia oraz długości trwania uprawy.
W pierwszym roku, zarówno przy wiosennym, jak i jesiennym sadzeniu, powinno się stosować od 50 do 60 g azotu na każdy metr kwadratowy. Natomiast przy sadzeniu wczesnoletnim dawka jest mniejsza i wynosi około 30-40 g na m². Te wskazówki pochodzą z Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa i dotyczą gleb z zawartością próchnicy od 0,5 do 1,5%.
W kolejnych latach uprawy, czyli drugim i trzecim, azot podaje się już w przeliczeniu na hektar, wówczas zalecana ilość to 40-50 kg N/ha, co przekłada się na 4-5 g na m², przy tych samych warunkach próchniczych. Azot jest zwykle dzielony na kilka mniejszych dawek podawanych stopniowo w trakcie sezonu. Takie rozłożenie pozwala uniknąć jednorazowego nawożenia, które może skutkować nadmiernym rozwojem liści kosztem owoców.
Fosfor i potas natomiast najczęściej wprowadza się do gleby jesienią lub tuż przed sadzeniem. Te składniki przemieszczają się wolniej niż azot, dlatego wymagają wcześniejszego dokładnego wymieszania z glebą w warstwie korzeniowej.
Spożycie azotu w dawkach przekraczających zalecane normy prowadzi do:
- Intensywnego wzrostu nadziemnych części roślin,
- Pogorszenia jakości owocowania,
- Zwiększonej podatności na choroby wywoływane przez grzyby.
Co wsypać w dołek przy sadzeniu truskawek?
Do dołka podczas sadzenia truskawek warto wsypać dojrzały kompost lub dobrze przekompostowany obornik, zmieszany z odrobiną nawozu fosforowo-potasowego. Te składniki mineralne pomagają systemowi korzeniowemu rozwijać się już od pierwszych tygodni po posadzeniu.
Unikaj stosowania świeżego obornika bezpośrednio w dołku, ponieważ może on uszkodzić młode korzenie i przenieść choroby glebowe. Azot na tym etapie wprowadza się w minimalnej ilości lub całkowicie go pomija, gdyż jego nadmiar hamuje ukorzenianie i sprzyja rozwojowi grzybów patogenicznych.
Przed sadzeniem warto wymieszać kompost z górną warstwą ziemi na całej przyszłej grządce, nie tylko w dołku, ponieważ korzenie truskawek rosną głównie w pierwszych 20-30 cm podłoża. Sadzonki umieszczamy tak, aby szyjka korzeniowa znajdowała się równo z powierzchnią ziemi. Głębokie sadzenie, zwłaszcza z nawozem w dołku, może prowadzić do gnicia korony rośliny.
Jakie formy azotu sprawdzają się przy sadzeniu wiosną?
Przy wiosennym sadzeniu truskawek najlepiej wybierać takie formy azotu, które rośliny szybko wchłaniają. Przede wszystkim chodzi o azot w postaci azotanowej oraz, choć w mniejszym zakresie, amonowej. Młode sadzonki potrzebują szybkiego wsparcia w rozwoju korzeni, ale bez nadmiernego zasolenia gleby.
Azot azotanowy jest niemal natychmiast przyswajany przez system korzeniowy, co sprzyja szybkiemu odnowieniu korzeni po przesadzeniu. Z kolei formy amonowe same w sobie, szczególnie w chłodnej, wiosennej glebie, ulegają przemianom powoli, przez co ich efekt może pojawić się z opóźnieniem przy niskich temperaturach.
Nawozy o powolnym działaniu, takie jak te zawierające mocznik, najlepiej stosować jako uzupełnienie podstawowej dawki azotu. Nie powinny natomiast stanowić głównego źródła tego składnika zaraz po posadzeniu.
Bez względu na to, którą formę azotu wybierzemy, warto rozdzielić dawkę na kilka mniejszych porcji. Unikajmy natomiast podawania całej ilości nawozu jednorazowo podczas wiosennego sadzenia truskawek.
Kiedy nawozić truskawki w poszczególnych fazach rozwoju?
Truskawki nawozi się czterokrotnie w ciągu sezonu, aby zapewnić im optymalne warunki wzrostu. Pierwsza dawka trafia do roślin na wiosnę, tuż na początku wegetacji. Kolejne nawożenie przypada na czas kwitnienia i zawiązywania owoców, a następnie podczas ich dojrzewania. Ostatni moment to okres po zbiorach, wtedy rośliny przygotowują się do nadchodzącego sezonu, odbudowując pąki kwiatowe.
Wiosną główny nacisk kładzie się na azot, który stymuluje rozwój liści i pędów. Ważne jest jednak, by podać go odpowiednio wcześnie, co pozwala uniknąć obniżenia mrozoodporności roślin w przypadku wystąpienia późnych przymrozków. W fazie kwitnienia największe znaczenie zyskują fosfor oraz bor, które sprzyjają formowaniu się kwiatów i owoców. W tym czasie zmniejsza się natomiast dawkę azotu, natomiast potas staje się bardziej istotny. Podczas dojrzewania owoców proporcje nawozów zmieniają się na korzyść potasu, który uzupełnia się wapniem. Ten ostatni składnik poprawia twardość miąższu, co przekłada się na lepszą jakość plonu.
Po zbiorach nawożenie koncentruje się na regeneracji roślin i uzupełnieniu zapasów składników odżywczych w koronie.W takim nawozie dominuje azot, ale ważne jest też dostarczanie zrównoważonych dawek fosforu oraz potasu.
Jaki nawóz pod truskawki na wiosnę wspiera start wegetacji?
Start wegetacji na wiosnę najlepiej wspomóc nawozem bogatym w azot, uzupełnionym odpowiednią ilością fosforu, który pobudza rozwijające się korzenie. Zaleca się zastosowanie go zaraz po rozpoczęciu wzrostu roślin, gdy temperatura gleby przekroczy kilka stopni Celsjusza.
Azot w tym okresie odpowiada za odbudowę liści po zimie oraz intensywny wzrost pędów. Jego niedobór objawia się bladym zabarwieniem, drobnymi liśćmi i słabym rozwojem rozłogów. Jednak podanie zbyt dużej dawki azotu zbyt wcześnie, zwłaszcza gdy grozi przymrozek, może osłabić odporność roślin na niskie temperatury. Dlatego warto podzielić wiosenną porcję nawozu na dwie mniejsze aplikacje.
Fosfor, stosowany na wiosnę, sprzyja odbudowie systemu korzeniowego, który często ulega uszkodzeniu przez zimowe zmiany temperatury gleby. Magnez powinien być dostarczany zwłaszcza roślinom rosnącym na lekkich, piaszczystych glebach, gdzie wraz z wodą może ulec wypłukaniu w okresie zimowo-wiosennym.
Czym zasilać truskawki w czasie kwitnienia?
W trakcie kwitnienia truskawki szczególnie istotne jest dostarczanie fosforu oraz boru, które odpowiadają za liczbę zawiązanych kwiatów i efektywność zapylenia. W tym czasie ogranicza się natomiast dawki azotu. Bor odgrywa kluczową rolę w kiełkowaniu pyłku oraz ułatwia formowanie owoców. Jego niedobór może skutkować nie tylko mniejszą ilością zawiązań, ale także powstawaniem zdeformowanych owoców. Od początku kwitnienia stopniowo zwiększa się dawki potasu, gdyż roślina wymaga go coraz więcej wraz z rozwojem owoców. Z kolei ograniczenie azotu w tym okresie jest niezbędne, ponieważ jego nadmiar kieruje energię rośliny na rozwój liści i rozłogów, kosztem kwiatów. Warto także zwrócić uwagę na dokarmianie dolistne wapniem i mikroelementami, które często przynosi lepsze efekty niż nawożenie poprzez glebę, wapń bowiem słabo przemieszcza się z korzeni do młodych, szybko rozwijających się części rośliny.
Czym nawozić truskawki po owocowaniu w celu regeneracji?
Po zbiorach truskawki nawozi się zbilansowaną dawką azotu, fosforu i potasu, która zwykle wynosi około 40-50 kg N/ha. Taki sposób nawożenia stosuje się szczególnie w drugim i trzecim roku uprawy, kiedy rośliny regenerują liście oraz formują pąki kwiatowe na kolejny sezon.
Azot aplikowany po zbiorach wspomaga odrost liści, zwłaszcza tych uszkodzonych podczas zbioru owoców. W plantacjach wykorzystujących rozłogi sprzyja również rozwojowi nowych sadzonek. Z kolei fosfor i potas mają kluczowe znaczenie dla liczby i jakości tworzonych pąków, co bezpośrednio przekłada się na przyszły plon.
Nawożenie po zbiorach powinno być przeprowadzone jak najszybciej, zaraz po zakończeniu sezonu. Dzięki temu rośliny zdążą dobrze się zregenerować i dobrze wykorzystać dostarczone składniki, zanim spowolni się ich wzrost na jesieni.
Na wieloletnich plantacjach warto jednocześnie wykonać usuwanie starych liści oraz ściółki. Taki zabieg nie tylko redukuje ryzyko wystąpienia chorób grzybowych, lecz także sprzyja zdrowemu rozwojowi młodych pędów i całej rośliny.
Jak przygotować naturalny i domowy nawóz do truskawek?
Naturalny nawóz do truskawek można łatwo przygotować w domu, wykorzystując drożdże, gnojówkę z pokrzywy czy kuchenne odpady. Przykładowo, bananowe skórki oraz fusy z kawy są świetnym źródłem azotu, potasu i fosforu, które dostarczają roślinom niezbędnych składników bez potrzeby sięgania po chemiczne środki.
Warto jednak pamiętać, że takie domowe mieszanki najlepiej stosować jako uzupełnienie nawożenia, a nie jako jedyne źródło odżywienia. Trudno bowiem dokładnie określić ich skład czy stężenie, co może mieć wpływ na skuteczność działania.
Przed użyciem rozcieńczmy roztwory fermentowane, na przykład gnojówkę z pokrzywy, gdyż w skoncentrowanej formie mogą zaszkodzić zarówno korzeniom, jak i liściom truskawek. Nawozy oparte na resztkach organicznych działają wolniej niż te mineralne, dlatego efekty ich zastosowania widoczne są dopiero po kilku tygodniach regularnego podlewania.
Aby zapewnić roślinom pełen wachlarz potrzebnych składników, warto stosować domowe nawozy naprzemiennie, zmieniając rodzaj preparatu co kilka tygodni. Taka rotacja pozwala na dostarczenie truskawkom szerszego spektrum odżywczych substancji niż ciągłe używanie jednego rodzaju nawozu.
W jaki sposób przygotowuje się nawóz drożdżowy?
Nawóz drożdżowy przygotowujemy, rozpuszczając 5 g suchych drożdży wraz z łyżeczką cukru w pół litra letniej wody. Po kilku godzinach, gdy roztwór odpocznie, rozcieńczamy go dodatkowymi 25 litrami wody przed podaniem roślinom.
Zamiast suchych drożdży można zastosować świeże, około 100 g, które rozpuszcza się w 10 litrach ciepłej wody i pozostawia na całą dobę. Taki sposób działania jest łagodniejszy dla roślin. Gotowy, rozcieńczony nawóz stosujemy w dawce około pół litra pod jeden krzew. Z przygotowanej porcji, czyli 25,5 litra roztworu, można zasilić około 51 roślin.
Zabieg powtarzamy maksymalnie trzy razy w ciągu sezonu, unikając jednak okresu intensywnego kwitnienia. W tym czasie nadmiar azotu może zmniejszyć ilość zawiązywanych owoców. Nie zaleca się łączenia nawozu drożdżowego jednorazowo z obornikiem lub skoszoną trawą, ponieważ fermentacja kilku źródeł azotu naraz utrudnia kontrolę dawki i może zaszkodzić systemowi korzeniowemu.
Jak gnojówka z pokrzywy dostarcza azot roślinom?
Gnojówka z pokrzywy stanowi dla truskawek cenne źródło azotu, który uwalnia się podczas fermentacji świeżych liści w wodzie. Do jej przygotowania zazwyczaj wykorzystuje się około kilograma roślin na dziesięć litrów wody.
Sfermentowana ciecz, nierozcieńczona, zawiera znacznie więcej azotu niż roztwór gotowy do użycia, dlatego przed podlewaniem zaleca się rozcieńczyć ją dziesięciokrotnie. Taki zabieg zapewnia stężenie azotu w granicach 0,2-1 g na litr.
W przypadku oprysków dolistnych stosuje się jeszcze bardziej rozcieńczony preparat, zwykle w proporcji 1:20. Powód jest prosty, liście są znacznie bardziej podatne na uszkodzenia przez zbyt silne stężenie, dlatego stężenie azotu wynosi wtedy około 0,1-0,5 g na litr. Najmłodsze sadzonki wymagają szczególnej troski, dlatego do ich nawożenia używa się jeszcze słabszych roztworów, nawet przy rozcieńczeniu 1:50. Dzięki temu delikatny system korzeniowy nie ulega przesoleniu ani uszkodzeniom. Poza azotem, gnojówka z pokrzywy dostarcza także potas i mikroelementy, choć ich ilości są mniejsze. Z tego powodu nie może w pełni zastąpić nawożenia potasowego w czasie, gdy rośliny zaczynają owocować.
Jak skórki z bananów i fusy z kawy wpływają na uprawę?
Skórki bananów dostarczają glebie przede wszystkim potas i fosfor, które sprzyjają kwitnieniu oraz poprawiają smak i jakość owoców. Z kolei fusy z kawy są cennym źródłem azotu i delikatnie zakwaszają podłoże, co idealnie odpowiada preferencjom truskawek, lubiących lekko kwaśne środowisko.
Istnieje kilka sposobów wykorzystania skórek bananów:
- Można je wysuszyć, zmielić na proszek i wmieszać w ziemię,
- Pociąć na kawałki i zakopać płytko obok rośliny, dzięki czemu stopniowo się rozkładają,
- Albo namoczyć przez około dwa tygodnie, uzyskując w ten sposób płynny ekstrakt do podlewania.
Fusy kawowe warto najpierw skompostować lub dobrze wysuszyć, ponieważ świeże, zbite grudki ograniczają przepływ wody i powietrza w glebie, co utrudnia dostęp tlenu do korzeni. Te dwa domowe dodatki działają powoli i stanowią jedynie uzupełnienie nawożenia.
Dlatego nie zastąpią one regularnego dostarczania azotu i potasu w kluczowych momentach, takich jak kwitnienie i owocowanie. Warto też unikać jednorazowego użycia dużych ilości fusów, nadmiar może zbytnio zakwasić glebę wokół płytko położonych korzeni truskawek.
Czy obornik i popiół drzewny nadają się pod truskawki?
Obornik i popiół drzewny można wykorzystać do nawożenia truskawek, ale tylko w odpowiednio przetworzonej postaci i z umiarem. Świeży obornik oraz nadmierna ilość popiołu mogą negatywnie wpłynąć na rośliny.
Obornik warto stosować po przejściu procesu kompostowania. Najlepiej wymieszać go z ziemią przed sadzeniem lub rozprowadzić jesienią na istniejących już plantacjach. Świeżego obornika nigdy nie należy podawać bezpośrednio przy korzeniach.
Popiół drzewny stanowi cenne źródło potasu oraz wapnia, a także podnosi wartość pH gleby. Ze względu na to, trzeba go stosować ostrożnie, zwłaszcza na podłożach zasadowych, które są mniej sprzyjające dla truskawek.
Zbyt duże ilości popiołu mogą przesunąć odczyn gleby poza optymalny, lekko kwaśny poziom. To zaburza pobieranie żelaza i innych mikroelementów, przez co rośliny mogą słabiej rosnąć.
Przed zastosowaniem obu tych naturalnych nawozów warto wykonać analizę gleby. Dzięki temu unikniesz jednoczesnego nadmiaru potasu z popiołu i azotu z obornika, co pozwoli lepiej zadbać o zdrowie truskawek.
Czy obornik kurzy i granulowany poprawiają plony?
Obornik kurzy w formie granulowanej skutecznie wspomaga wzrost truskawek, gdy stosuje się go w ilości około 150-300 g na metr kwadratowy (czyli 15-30 kg na 100 m²). Zazwyczaj wykorzystuje się go wiosną, tuż przed kwitnieniem roślin, albo po zebraniu owoców. Postać granulatu jest znacznie wygodniejsza niż świeży obornik kurzy,nie wydziela nieprzyjemnego zapachu, łatwiej go odmierzysz, a jednocześnie minimalizujesz ryzyko uszkodzenia korzeni spowodowanego azotem amonowym.
Ten rodzaj nawozu zawiera o wiele większe ilości azotu niż obornik bydlęcy czy koński, dlatego zalecane dawki są odpowiednio mniejsze. Systematyczne stosowanie poprawia strukturę gleby, wzbogaca ją w próchnicę, a także sprawia, że w kolejnych sezonach podłoże lepiej zatrzymuje wilgoć oraz składniki odżywcze. Warto jednak pamiętać, że świeży, nieprzefermentowany obornik kurzy potrafi być zbyt intensywny dla truskawek, co może prowadzić do uszkodzeń ich korzeni.
Na czym polega fertygacja i nawożenie dolistne truskawek?
Fertygacja polega na dostarczaniu nawozów rozpuszczonych w wodzie nawadniającej bezpośrednio do korzeni roślin. Uzupełnieniem tego zabiegu jest nawożenie dolistne, które polega na aplikacji składników odżywczych na liście, szczególnie w okresie kwitnienia i formowania owoców. Kluczowym czynnikiem efektywności fertygacji jest utrzymanie stałej wilgotności wokół korzeni. Z tego powodu najczęściej łączy się ją z nawadnianiem kroplowym, dzięki któremu można precyzyjnie i regularnie dostarczać niewielkie dawki substancji odżywczych.
W profesjonalnych systemach nawozy przechowuje się w dwóch oddzielnych zbiornikach, ponieważ związki wapnia mają tendencję do reakcji z fosforem i siarką, co prowadzi do powstawania nierozpuszczalnych osadów, które zatykają instalację nawadniającą. Nawożenie dolistne za pomocą wapnia i mikroelementów często okazuje się bardziej efektywne niż tradycyjne doglebowe metody, gdyż wapń przenika bardzo powoli przez korzenie do owoców. Natomiast liście i owoce mogą pobierać ten pierwiastek bezpośrednio przez skórkę. W trakcie owocowania w fertygacji zwiększa się udział potasu w stosunku do azotu, co odpowiada zmieniającym się potrzebom roślin. Skład pożywki jest na bieżąco dostosowywany, by zapewnić owocom odpowiednią dawkę tego niezbędnego pierwiastka.
Jakie są objawy niedoboru składników pokarmowych u truskawek?
Niedobór azotu u truskawek objawia się hamowaniem wzrostu roślin oraz drobnymi liśćmi, które początkowo żółkną, a potem przybierają pomarańczowo-czerwony odcień. Z kolei brak potasu przejawia się czerwono-brunatnymi przebarwieniami na brzegach liści, które stopniowo rozprzestrzeniają się ku środkowi blaszki. Charakterystycznym znakiem niedoboru potasu jest mały zielony trójkąt u nasady liścia. Ponadto rozłogi rozwijają się słabo, są cienkie, krótkie i produkują niewiele nowych sadzonek.
Jeśli brakuje wapnia, wierzchołki liści zamierają, a blaszki pozostają pomarszczone, powyginane i nie osiągają pełnej wielkości. W efekcie owoce bywają zdeformowane, choć ogonki liściowe zachowują normalną długość. Niedostatek azotu obniża także odporność roślin na suszę oraz ogranicza liczbę wytwarzanych rozłogów. Objawy niedoborów składników roślinnych najlepiej dostrzec na starszych liściach, gdy dotyczą one pierwiastków mało mobilnych, takich jak wapń. W przypadku deficytu pierwiastków bardziej ruchliwych, jak azot czy potas, symptomy pojawiają się najpierw na młodszych liściach.
Czego nie lubi truskawka podczas nawożenia?
Truskawka nie toleruje nadmiaru azotu, ponieważ powoduje on intensywny wzrost liści kosztem plonów. Dodatkowo sprzyja on gniciu owoców oraz może prowadzić do zasolenia gleby.Rośliny źle reagują także na późne wiosenne dokarmianie azotem, taki pobudzony rozwój osłabia ich mrozoodporność, zwiększając ryzyko uszkodzeń wskutek przymrozków. Choć potas jest ważny dla owocowania, zbyt duże dawki tego pierwiastka powodują niedobory wapnia oraz magnezu, co negatywnie wpływa na jędrność i trwałość owoców. Stosowanie świeżego, nieprzekompostowanego obornika może zaszkodzić truskawkom, korzenie łatwo ulegają poparzeniom, a do gleby mogą przedostać się patogeny oraz nasiona chwastów. Nawożenie skoncentrowanymi roztworami organicznymi bez wcześniejszego rozcieńczenia również nie jest korzystne dla tych roślin.Rigidne trzymanie się ustalonego grafiku nawożenia, bez uwzględniania warunków pogodowych, takich jak nagłe przymrozki, często obniża jego efektywność.