Chwastox Turbo 340 SL stosuje się w dawce 2,5 l/ha dla pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego i żyta oraz 2,0 l/ha dla jęczmienia jarego i owsa. Zabieg wykonuje się jednorazowo w sezonie, wiosną, w fazie krzewienia zbóż (BBCH 21-29). Optymalna temperatura podczas aplikacji to 10-25°C, a zużycie wody wynosi 200-300 l/ha. Preparat zawiera 300 g/l MCPA oraz 40 g/l dikamby, co zapewnia skuteczne zwalczanie rocznych chwastów dwuliściennych, takich jak gwiazdnica pospolita, mak polny, komosa czy tasznik pospolity. Okres prewencji obowiązuje do wyschnięcia cieczy na roślinach, jednak karencja nie występuje.
Jak dawkować preparat Chwastox Turbo 340 SL?
Chwastox Turbo 340 SL to selektywny środek chwastobójczy o działaniu systemowym. W jego składzie znajdują się dwie aktywne substancje: MCPA (300 g/l) oraz dikamba (40 g/l), reprezentujące odpowiednio grupy fenoksykwasów karboksylowych i pochodnych kwasu benzoesowego.
Preparat aplikuje się jedynie nalistnie, po pojawieniu się wschodów roślin i w okresie krzewienia zbóż. Najlepszy czas na jego użycie to faza BBCH 21-29
Dawka środka jest dostosowana do rodzaju uprawy:
- W przypadku pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego oraz żyta wynosi 2,5 l/ha,
- Dla jęczmienia jarego i owsa,2,0 l/ha.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie dla profesjonalnych użytkowników i stosowany zgodnie z zezwoleniem MRiRW nr R-94/2014 Dokładne przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania ma ogromne znaczenie, ponieważ zbyt niska ilość preparatu może nie zapewnić pełnej ochrony przed chwastami, a nadmiar może spowodować uszkodzenia roślin uprawnych.
Zalecana dawka na pszenicę ozimą i pszenżyto ozime w fazie krzewienia
Dla pszenicy ozimej, pszenżyta oraz żyta maksymalna i jednocześnie zalecana dawka herbicydu wynosi 2,5 l/ha, stosowana jednokrotnie. Zabieg powinien być przeprowadzony wyłącznie wiosną, podczas fazy krzewienia roślin zbożowych (BBCH 21-29), ponieważ wcześniejsze lub opóźnione zastosowanie obniża efektywność i może negatywnie wpłynąć na uprawę. W celu zwalczania dodatkowych chwastów w pszenicy ozimej warto rozważyć mieszankę z preparatem Chwastox MP 600 SL, co umożliwia eliminację rumianku polnego oraz gorczycy polnej. W takim układzie dawkę Chwastox Turbo zmniejsza się do 1,5 l/ha.
Jeżeli chce się poszerzyć spektrum działania o jasnotę purpurową oraz rdestówkę powojowatą, skutecznym rozwiązaniem będzie dodatek Ambasadora 75 WG w dawce 20 g/ha, stosowany przy pełnej dawce 2,5 l/ha herbicydu. Oprysk wykonujemy jednokrotnie w trakcie sezonu, mieszając środek z 200-300 litrami wody na hektar i stosując opryskiwacz o średniej kropli.
Do chwastów szczególnie wrażliwych na ten preparat w zbożach ozimych należą:
- Przytulia czepna,
- Gwiazdnica pospolita,
- Mak polny,
- Tasznik pospolity,
- Maruna bezwonna,
- Tobołki polne,
- Samosiewy rzepaku.
Zalecana dawka dla jęczmienia jarego i owsa
Dla jęczmienia jarego i owsa etykieta preparatu wskazuje dawkę 2,0 l/ha, zarówno jako zalecaną, jak i maksymalną do pojedynczego zastosowania. Termin aplikacji pozostaje taki sam jak w przypadku zbóż ozimych, na etapie krzewienia (BBCH 21-29). Jednak w przypadku zbóż jarych zabieg przeprowadza się wiosną, razem z postępem wzrostu roślin.
Aby zwiększyć skuteczność wobec chwastów, zwłaszcza gorczycy polnej, w jęczmieniu jarym można zastosować mieszankę z preparatem Chwastox MP 600 SL. Proporcje dawkowania wynoszą wtedy 1,5 l/ha plus 0,5 l/ha.
Zaleca się stosowanie cieczy użytkowej w ilości od 200 do 300 l/ha, a oprysk powinien charakteryzować się średnią wielkością kropli.
Wśród chwastów umiarkowanie wrażliwych na działanie preparatu w zbożach jarych wymienia się takie gatunki jak:
- Jasnota purpurowa,
- Przetacznik rolny,
- Przetacznik perski,
- Szarłat szorstki.
W przypadku tych roślin skuteczność samego preparatu może być ograniczona, dlatego stosowanie pojedynczego środka może nie przynieść pełnej efektywności.
Maksymalna dopuszczalna dawka herbicydu na jeden hektar
Maksymalna dopuszczalna dawka jednorazowa wynosi 2,5 l/ha dla zbóż ozimych, takich jak pszenica ozima, pszenżyto ozime czy żyto, natomiast dla zbóż jarych, na przykład jęczmienia jarego i owsa, ustalono ją na poziomie 2,0 l/ha. To jednocześnie wartości zalecane przez producenta.
Przekroczenie tych dawek jest zabronione zarówno z powodów fitosanitarnych, jak i prawnych, wynikają one z zezwolenia MRiRW na obrót środkiem. Na etykiecie preparatu wskazano, że można wykonać tylko jeden zabieg w całym sezonie wegetacyjnym, co oznacza, że całkowita roczna dawka aktywnych substancji, czyli MCPA i dikamby, musi mieścić się w wyżej podanych limitach.
W przypadku łączenia preparatu z innymi herbicydami, na przykład aby rozszerzyć spektrum działania, zaleca się obniżenie dawki do 1,5 l/ha. Oznacza to, że wtedy dostarczamy 450 g/ha MCPA oraz 60 g/ha dikamby. Stosowanie dawek niższych niż te rekomendowane nie jest wskazane, ponieważ może zwiększyć ryzyko powstania chwastów odpornych na substancje należące do grupy HRAC O.
Jakie jest rekomendowane dawkowanie na przydomowy trawnik?
Chwastox Turbo 340 SL nie ma na swojej etykiecie, zatwierdzonej przez MRiRW, homologacji do stosowania na trawnikach przydomowych ani na terenach rekreacyjnych. Ten preparat dedykowany jest wyłącznie profesjonalnym uprawom zbóż.
Używanie go na trawnikach bez odpowiedniego pozwolenia jest niezgodne z przepisami ustawy o środkach ochrony roślin i może prowadzić do uszkodzenia trawy, szczególnie gatunków wrażliwych na MCPA lub dikambę. Jeśli na trawniku pojawiły się chwasty dwuliścienne, na przykład mniszek lekarski, babka lancetowata czy koniczyna, warto sięgnąć po specjalne preparaty dostępne dla amatorów. Produkty te posiadają odrębne zezwolenia i są bezpieczne do użytku na trawnikach. Herbicydy zawierające MCPA, przeznaczone do pielęgnacji trawników, zwykle zawierają tę substancję w mniejszych stężeniach i wymagają innych proporcji rozcieńczenia, odpowiednich do powierzchni niewielkich obszarów. Zawsze przed użyciem środka ochrony roślin na terenie przydomowym warto dokładnie przeanalizować etykietę i potwierdzić, czy produkt ma dopuszczenie do stosowania na terenach nierolniczych.
| Dawkowanie Chwastox Turbo 340 SL | 2,5 l/ha dla pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego i żyta; 2,0 l/ha dla jęczmienia jarego i owsa, aplikacja nalistna w fazie BBCH 21-29 |
| Skład preparatu | MCPA (300 g/l) oraz dikamba (40 g/l) |
| Przygotowanie cieczy użytkowej | Woda: 200-300 l/ha, najpierw wlewamy dawkę środka do niewielkiej ilości wody, mieszamy, uzupełniamy do pożądanej objętości, po oprysku opakowanie płuczemy trzykrotnie |
| Optymalne warunki oprysku | Temperatura 10-25°C, bezwietrznie, wilgotno, unikać deszczu i przymrozków poniżej 5°C |
| Chwasty zwalczane | Rośliny dwuliścienne roczne, m.in. chaber bławatek, gwiazdnica pospolita, komosa biała, mak polny, maruna bezwonna, przytulia czepna, tasznik pospolity, tobołki polne |
| Chwasty odporne | Chwasty jednoliścienne i trawy |
| Zasady ostrożności po aplikacji | Zakaz wchodzenia na teren oprysku do wyschnięcia, stosować odzież ochronną, unikać kontaktu, zachować strefy ochronne 1 m od wód i 5 m od terenów nieużytkowanych rolniczo |
| Środki bezpieczeństwa i zagrożenia | Zagrożenia zdrowotne: H302, H315, H319; zagrożenie dla organizmów wodnych H411; zakaz mycia urządzeń w pobliżu wód powierzchniowych |
Jak prawidłowo przygotować ciecz użytkową do oprysku?
Przygotowanie cieczy użytkowej rozpoczynamy od dokładnego obliczenia potrzebnej ilości, która zależy od wielkości pola oraz zalecanej dawki wody, w przypadku tego preparatu wynosi ona od 200 do 300 litrów na hektar. Przed napełnieniem opryskiwacza warto go starannie umyć 10-procentowym roztworem sody lub zastosować węgiel aktywny, co skutecznie zapobiega zanieczyszczeniom krzyżowym po pozostałościach innych środków ochrony roślin.
Odmierzoną dawkę środka wlewamy do zbiornika wcześniej napełnionego niewielką ilością wody. Dopiero wtedy uzupełniamy całość do pożądanej objętości, mieszając ciecz w trakcie nalewania. Ważne, aby wąż doprowadzający wodę sięgał dna zbiornika, dzięki temu ograniczamy powstawanie piany i zapewniamy jednolite wymieszanie preparatu. Po zużyciu preparatu oryginalne opakowanie trzeba dokładnie przepłukać co najmniej trzykrotnie wodą. Uzyskane popłuczyny dodajemy do zbiornika, uzupełniając tym samym ciecz roboczą. Po zakończeniu oprysków cały opryskiwacz należy ponownie umyć z dużą dokładnością, zwłaszcza jeśli planujemy wykorzystać go do pracy na innych uprawach.
Ile litrów wody na hektar zaleca się użyć?
Etykieta preparatu wskazuje, że zalecana ilość wody powinna wynosić od 200 do 300 litrów na hektar. To powszechnie przyjęta norma dla opryskiwania średniokroplistego w uprawach zbóż. Wybór dokładnej dawki z tego zakresu zależy od warunków panujących na polu, zagęszczenia łanu oraz rodzaju sprzętu, którym wykonujemy oprysk.
Jeśli ilość wody będzie zbyt mała, może to prowadzić do nierównomiernego pokrycia chwastów cieczą, co obniża skuteczność preparatu, zwłaszcza przy dużym zachwaszczeniu. Natomiast zbyt duże rozcieńczenie, choć zdarza się rzadko, może wydłużyć czas schnięcia oprysku i zwiększa ryzyko zmycia środka przez deszcz. Dlatego nie warto przeprowadzać zabiegu, gdy prognozy zapowiadają opady w ciągu kilku godzin. Aparatura używana do oprysku musi być dobrze skalibrowana, jej prędkość i ciśnienie powinny zapewnić aplikację wody zgodną z zaleceniami producenta, co gwarantuje efektywność i bezpieczeństwo zabiegu.
Ile mililitrów środka rozpuścić w 5 lub 10 litrach wody?
Etykieta preparatu wskazuje dawki w litrach na hektar (2,0-2,5 l/ha), przy jednoczesnym zużyciu wody wynoszącym 200-300 l/ha, co wymaga ustalenia odpowiednich proporcji przy mniejszych ilościach cieczy. Dla dawki 2,0 l/ha i 200 l wody/ha stężenie wynosi 10 ml preparatu na litr wody, co przekłada się na 50 ml na 5 litrów i 100 ml na 10 litrów wody.
Z kolei przy dawce 2,5 l/ha i zużyciu 250 l wody/ha zachowana jest ta sama proporcja 10 ml/l, dająca analogiczne ilości,50 ml na 5 litrów oraz 100 ml na 10 litrów. Tak więc niezależnie od tych parametrów, stosunek pozostaje stały.
Warto podkreślić, że preparat jest przeznaczony głównie do użytku profesjonalnego, zwykle z wykorzystaniem opryskiwaczy polowych. Przyrządzanie mniejszych porcji na potrzeby opryskiwaczy plecakowych powinno być traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe. W takich sytuacjach precyzyjne odmierzanie ma istotne znaczenie dla efektywności i bezpieczeństwa aplikacji. Do dokładnego odmierzania produktu należy wykorzystywać specjalistyczne naczynia miarowe, unikając wszelkich przyrządów używanych do żywności czy pasz, co pozwala zapobiec ryzyku zanieczyszczeń.
Z czym warto mieszać Chwastox Turbo 340 SL w celu poprawy skuteczności?
Etykieta preparatu pozwala na jego łączenie z innymi herbicydami, co rozszerza spektrum zwalczanych chwastów. W przypadku pszenicy ozimej można go stosować w dawce 1,5 l/ha razem z preparatem zawierającym MCPA 600 g/l (0,5 l/ha). Takie połączenie skutecznie chroni przed rumiankiem polnym i gorczycą polną, które słabo reagują na stosowanie pojedynczego środka.
Dodatkowo, aby zwalczyć jasnotę purpurową oraz rdestówkę powojowatą, rekomendowane jest mieszanie preparatu w dawce 2,5 l/ha z herbicydem z grupy sulfonylomoczników, Ambasador 75 WG (amidosulfuron 750 g/kg), stosowanym w dawce 20 g/ha. W uprawie jęczmienia jarego efektywną strategią jest zastosowanie mieszaniny preparatu razem z Chwastox MP 600 SL (1,5 l/ha + 0,5 l/ha). Dzięki temu można skutecznie zwalczyć gorczycę polną, która wykazuje ograniczoną wrażliwość na pojedyncze preparaty. Przygotowując każdą mieszaninę, należy ściśle przestrzegać zaleceń podanych na etykietach obydwu produktów. Przed pierwszym masowym użyciem warto jednak wykonać test kompatybilności na niewielkiej powierzchni, by uniknąć nieoczekiwanych problemów.
Czy preparat można bezpiecznie łączyć z nawozami dolistnymi?
Etykieta preparatu nie podaje informacji dotyczących możliwości jego łączenia z nawozami dolistnymi. Oznacza to, że producent nie zatwierdził takich kombinacji, dlatego ich stosowanie leży wyłącznie w gestii użytkownika i odbywa się na własne ryzyko.
Zawsze przed zmieszaniem preparatu z nawozem dolistnym warto przeprowadzić test mieszalności. Wystarczy połączyć niewielkie ilości obu produktów w przezroczystym naczyniu i przez kilkanaście minut obserwować, czy nie pojawiają się osady, flokulacja lub zmiana konsystencji.
Sole mineralne obecne w nawozach dolistnych, szczególnie jony wapnia, mogą negatywnie wpływać na stabilność cieczy roboczej zawierającej MCPA i dikambę. Nawet jeśli mieszanka wydaje się jednorodna, nie można być pewnym, że składniki nie osłabią swojego działania lub nie wywołają fitotoksyczności u zbóż. W przypadku wątpliwości najbezpieczniej jest rozdzielić działanie herbicydu od nawozu i wykonywać je osobno, z odstępem co najmniej kilku dni między zabiegami.
W jakich warunkach i terminach wykonywać zabieg?
Skuteczność zabiegu w dużej mierze zależy od warunków atmosferycznych panujących w trakcie oprysku oraz przez kilka godzin po jego wykonaniu. Preparat działa systemicznie, wchłaniany przez liście chwastów, dlatego idealna temperatura w czasie aplikacji powinna mieścić się w zakresie od 10 do 25 stopni Celsjusza. Zarówno nadmiernie niskie, jak i wysokie temperatury ograniczają przyswajanie substancji aktywnych.
Nocą temperatura nie powinna spadać poniżej 5 stopni Celsjusza, ponieważ przymrozki mogą uszkodzić chwasty zanim preparat zdąży w pełni zadziałać, a także negatywnie wpłynąć na rośliny zbożowe. Zabiegu nie wolno przeprowadzać przy silnym wietrze, który mógłby przenieść oprysk na sąsiednie uprawy. Również mokre lub osłabione rośliny, a także te narażone na suszę lub tuż przed deszczem, nie są odpowiednie do oprysku.
Najlepsze rezultaty osiąga się podczas pogodnych, bezwietrznych dni z umiarkowaną wilgotnością powietrza i dobrym nasłonecznieniem. W takich warunkach chwasty aktywnie rosną, co sprzyja efektywności środka ochrony roślin.
W jakiej fazie rozwoju zbóż najlepiej aplikować środek?
Optymalny moment na zastosowanie preparatu przypada na fazę krzewienia zbóż, określaną w skali BBCH jako stadium 21-29, od początku aż do zakończenia tworzenia się rozkrzewień. Wówczas rośliny są już dostatecznie rozwinięte, aby dobrze znosić działanie substancji czynnych bez widocznych uszkodzeń. Z kolei młode chwasty, które nadal są niewielkie, wykazują największą wrażliwość na MCPA oraz dikambę. Aplikacja środka przed rozpoczęciem krzewienia niesie ze sobą ryzyko fitotoksyczności dla zbóż. Natomiast oprysk przeprowadzony w późniejszych etapach rozwoju, takich jak strzelanie w źdźbło czy kłoszenie, może prowadzić do zniekształceń kłosów oraz obniżenia plonu.
W przypadku zbóż ozimych, faza BBCH 21-29 przypada na wiosnę, zaraz po wznowieniu wegetacji, które zwykle ma miejsce w marcu lub kwietniu, w zależności od regionu i warunków pogodowych danego roku. Chwasty będące w stadium siewki lub rozetki reagują na zastosowany herbicyd dużo intensywniej niż starsze, rozrośnięte rośliny. Dlatego precyzyjny dobór terminu zabiegu jest kluczowy dla efektywności zwalczania niepożądanej roślinności.
W jakiej temperaturze powietrza oprysk przynosi najlepsze rezultaty?
Etykieta preparatu precyzyjnie wskazuje wymagane warunki temperaturowe, substancji nie można używać, gdy temperatura spada poniżej 10 stopni Celsjusza lub przekracza 25 stopni podczas zabiegu. Optymalne efekty osiąga się w zakresie 15-20 stopni Celsjusza. W tym przedziale chwasty cechuje intensywny wzrost, a aktywne składniki skutecznie penetrują liście.
Gdy temperatura przekracza 25 stopni, szybkie parowanie cieczy skraca czas działania preparatu na roślinie, co może skutkować chlorotycznymi uszkodzeniami zbóż. Temperatury poniżej 10 stopni spowalniają metabolizm chwastów oraz ograniczają przemieszczanie MCPA i dikamby w ich tkankach, przez co herbicyd działa dużo słabiej. Równie ważna jest nocna temperatura, jeśli spadnie poniżej 5 stopni po zabiegu, ryzyko przymrozków może przerwać wchłanianie środka, zanim chwasty zdążą go całkowicie przyjąć.
Ile razy w jednym sezonie wegetacyjnym można użyć herbicydu?
Etykieta preparatu dopuszcza tylko jeden zabieg w sezonie wegetacyjnym, bez względu na rodzaj uprawianego zboża. To ograniczenie wynika nie tylko z wymogów fitosanitarnych, ponowne stosowanie mogłoby negatywnie wpłynąć na rośliny po fazie krzewienia, ale także z potrzeby zmniejszenia łącznego obciążenia gleby i środowiska wodnego substancjami aktywnymi MCPA oraz dikambą.Dikamba to związek szczególnie łatwo przemieszczający się w glebie, co może prowadzić do jej przedostawania się do wód gruntowych. Właśnie dlatego przepisy unijne oraz krajowe pozwolenia wydawane przez MRiRW ograniczają liczbę aplikacji do absolutnego minimum.
Stosowanie preparatu częściej niż raz na sezon jest sprzeczne z warunkami zezwolenia MRiRW nr R-94/2014 i może pociągać za sobą sankcje prawne w ramach kontroli wymagań wzajemnej zgodności (cross-compliance). Jeśli jeden zabieg nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, warto rozważyć inne sposoby walki z chwastami, na przykład mechaniczne metody, lub zdecydować się na inny herbicyd w następnym sezonie. Nie zaleca się ponawiania oprysków w tym samym roku.
Jakie chwasty zwalcza Chwastox Turbo 340 SL?
Preparat wykazuje głównie skuteczność przeciwko rocznym chwastom dwuliściennym. Substancje aktywne wchłaniają się przede wszystkim przez liście, a następnie rozprzestrzeniają się systemicznie w roślinie, co powoduje jej deformację i obumieranie.
W zbożach ozimych do gatunków wrażliwych zalicza się:
- Chaber bławatek,
- Gwiazdnicę pospolitą,
- Komosę białą,
- Mak polny,
- Marunę bezwonną,
- Przytulię czepną,
- Samosiewy rzepaku,
- Tasznik pospolity,
- Tobołki polne.
W zbożach jarych tę grupę tworzą:
- Gwiazdnica pospolita,
- Komosa biała,
- Mak polny,
- Maruna bezwonna,
- Przytulia czepna,
- Rumian polny,
- Tobołki polne.
Fiołek polny cechuje się średnią wrażliwością na preparat w zbożach ozimych, natomiast w uprawach jarych jest określany jako średnio odporny. W przypadku jego silnego występowania warto rozważyć zastosowanie dodatkowego środka o innym mechanizmie działania. Chwasty jednoliścienne oraz trawy są całkowicie odporne na działanie MCPA i dikamby, dlatego preparat nie sprawdzi się jako samodzielny środek do zwalczania tych grup chwastów w zbożach.
Po jakim czasie od wykonania oprysku widać pierwsze efekty działania?
Pierwsze symptomy działania środka chwastobójczego, takie jak skręcanie, fałdowanie czy deformacje liści, zwykle pojawiają się w ciągu 3-7 dni po oprysku. Tempo ich wystąpienia zależy od temperatury oraz kondycji fizjologicznej roślin.
Przy sprzyjającej, ciepłej i słonecznej pogodzie substancje czynne szybciej rozprzestrzeniają się w roślinie, co sprawia, że efekty mogą być widoczne już po 3-4 dniach. Natomiast w chłodne i pochmurne dni pierwsze objawy często pojawiają się dopiero po nawet 10 dniach.
Całkowite obumarcie chwastów następuje przeważnie w ciągu 2-4 tygodni od zastosowania środka. Wpływ na to mają nie tylko gatunek chwastu i jego etap rozwoju podczas oprysku, lecz także warunki atmosferyczne panujące w tym czasie.
Młode rośliny, takie jak siewki czy te w fazie małej rozetki, giną zwykle szybciej. Starsze i bardziej rozrośnięte chwasty mogą przeżyć dłużej, ponieważ ich korzenie pozostają aktywne, nawet gdy część nadziemna już obumarła.
Jeśli po upływie dwóch tygodni od zabiegu chwasty wykazują jedynie niewielkie przebarwienia, a nie obserwuje się dalszego zamierania, może to świadczyć o kilku problemach.
- Mogły wystąpić niesprzyjające warunki podczas aplikacji,
- Zabieg został przeprowadzony zbyt późno,
- Rośliny są odporne na substancje z grupy HRAC O.
Jakie zasady ostrożności obowiązują po aplikacji?
Bezpośrednio po zakończeniu zabiegu obowiązuje zakaz wchodzenia na teren oprysku, aż do całkowitego wyschnięcia cieczy na liściach i innych częściach roślin. Ta zasada dotyczy zarówno ludzi, jak i zwierząt. Przy przygotowywaniu cieczy oraz podczas aplikacji konieczne jest używanie rękawic ochronnych, odpowiedniej odzieży zabezpieczającej przed kontaktem z preparatem oraz osłony na oczy i twarz.
Preparat może być szkodliwy po spożyciu (H302), wywołuje podrażnienia skóry (H315) i oczu (H319), a dodatkowo stanowi zagrożenie dla organizmów wodnych, powodując długotrwałe szkody (H411). Z tego powodu mycie urządzeń stosowanych do oprysków w pobliżu wód powierzchniowych lub rowów odwadniających jest całkowicie zabronione.
Strefę ochronną, wolną od zabiegów, należy ustalić co najmniej na:
- 1 metr od zbiorników i cieków wodnych, aby chronić środowisko wodne,
- 5 metrów od terenów nieużytkowanych rolniczo, co ma zabezpieczyć rośliny oraz stawonogi.
Pozostałości cieczy po zakończonym oprysku trzeba rozcieńczyć i wykorzystać na polu lub przekazać do utylizacji zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi odpadów. Bezwarunkowo unikaj wylewania ich do kanalizacji, rowów czy bezpośrednio na glebę poza obszarem zabiegu.
Ile wynosi okres karencji i prewencji chroniący ludzi oraz środowisko?
Oficjalna etykieta preparatu, zatwierdzona przez MRiRW, nie ustala okresu karencji, czyli czasu od ostatniego zastosowania do zbioru. Zamiast tego widnieje tam zapis: nie dotyczy, ponieważ środek stosuje się już na wczesnych etapach wegetacji zbóż, znacznie przed terminem zbiorów.
Okres prewencji to czas, w którym po zabiegu na polu nie mogą przebywać ani ludzie, ani zwierzęta. Trwa on do całkowitego wyschnięcia cieczy użytkowej na roślinach. W praktyce zwykle trzeba czekać od 2 do 6 godzin, a tempo wysychania zależy od warunków atmosferycznych, w upalne i słoneczne dni następuje ono znacznie szybciej.
W trosce o środowisko wodne, należy zachować:
- 1-metrowy pas ochronny od brzegów zbiorników i cieków wodnych,
- 5-metrową odległość od terenów nieużytkowanych rolniczo, aby osłonić rośliny oraz pożyteczne stawonogi spoza grupy docelowej preparatu.
Preparat należy przechowywać w temperaturze od 0 do 30 stopni Celsjusza, a jego okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Po użyciu opróżnione opakowania traktuje się jako odpad niebezpieczny i należy zwrócić je sprzedawcy środków ochrony roślin.